Ben Redder – In Memoriam
Mijn tennismaatje is niet meer. Op 1 januari 2025 in de ochtend overleed Ben, precies een jaar na Jan Knoop. Ik leerde Ben kennen in het voorjaar van 1991. Allebei waren we net lid geworden en konden totaal niet tennissen. Dus na het werk naar de tennisles. Na de lessen gingen we samen nog wat oefenen nadat we onze pasjes hadden afgehangen op het afhangbord. Meer dan 20 jaar speelden we op dinsdagavond samen en we kregen meer en meer plezier in het dubbelen. Zo ontstond er langzaam een vast groepje, in het begin met veel invallers waaronder Jan Knoop. Dat spelen met z'n vieren hartstikke leuk is, bracht Ben ertoe om een paar jaar competitie te spelen.
Begin 2020 kreeg Ben moeite met het tennissen. Al gauw bleek door onderzoek dat het geen verkoudheid of griep was maar dat een tumor tussen zijn longen hem beperkte. Vijf moeizame jaren van chemo, bestraling en medicijnen volgden, totdat eind december al zijn energie op was. De laatste jaren heeft hij op halve kracht wel van alles nog gedaan waar hij plezier in had, zoals zijn vrijwilligerswerk bij het Utrechts Landschap en het tennissen op de vrijdagmiddag met de mensen met dementie.
Ben was een enthousiast en gemoedelijk mens die genoot van de ongedwongen sfeer op het tennispark. Als financieel medewerker bij de gemeente Hilversum had hij altijd wat te vertellen. Naast het tennissen deden we ook van alles samen. Een van de hoogtepunten was het bezoek aan het Binnenhof met onze tennismaten en partners. Na afloop gezellig Indonesisch eten op de Kneuterdijk waar premier Rutte ook vaak at. Met Ben verliezen we een Griffensteyner in hart en nieren.
Ben Kooij