De eerste week mochten we (team van Dirk, Annette, Nelsy, Chandra en Sander) naar Rhijnauwen, voor een deel bekende tegenstanders. We moesten heel vroeg beginnen (9 uur) en het was koud zo vroeg, maar we waren toch niet vroeg klaar. De herensingle werd een drie uur durende driesetter na het verprutsen van meerdere matchpoints in de tweede set (11-13 in de tiebreak). In de derde set waren de zenuwen bij de tegenstander groter waardoor de overwinning in deze pot eruit werd gesleept. Ondertussen waren de damesenkel (verlies) en mix (winst mede door hele goede invaller: Victor) al gespeeld zodat de heren- en damesdubbel nog gespeeld moesten worden. Om 14:00 konden we met 4 punten van de baan stappen na twee goede dubbels. Vooral de damesdubbel was spannend. Die werd met 10-8 in de supertiebreak gewonnen.

De tweede wedstrijddag kregen we Maarn op bezoek. Onder het genot van een heerlijk warme zon werden alle partijen gewonnen waarbij eigenlijk alleen de eerste set van de damesdubbel spannend was. 9 uit 10, mooie score om mee te beginnen. De derde helft duurde lang waarbij van heerlijk fris bier, wijn en coronaproof hapjes werd genoten. Nadat de tegenstanders naar huis waren gegaan hebben de overblijvende teamleden de dag in de zon afgesloten met een heerlijke pizza van Sapori op het terras van de club.

De derde zaterdag probeerden we bij Bosch en Duin deze goede reeks een vervolg te geven. Op het Canada Tenn van Bosch en Duin schoten we goed uit de startblokken met een grote voorsprong in beide singles in de eerste set. De tegenstanders gingen echter steeds beter tennissen waardoor de damesenkel alsnog in twee sets en de herenenkel kansloos in drie sets werden verloren. Gelukkig konden we door een zwaarbevochten herendubbeloverwinning en de mix toch nog twee punten meenemen naar huis. De borrel was buiten fris, lang en zeer gezellig met wat oude bekenden van Griffensteyn. Onderling was het ook zeer gezellig bij B&D en werd bij het anderhalve meter afstand houden de komma 1 of twee plaatsen verzet. Net voor de regen begon stapten we weer in de auto naar Zeist.

Na 1 heerlijke nazomercompetitiedag en twee minder zonnige en frissere was het op de vierde dag herfst. Gelukkig waaide het niet, maar het was wel nat en daardoor zwaar. Geldermalsen kon maar 4 potjes spelen, door opgave in de damesenkel stond het al 1-0 voor we begonnen waren. De damesdubbel en mix werden relatief makkelijk gewonnen. In de tijd van deze twee potten plus wat extra werd ook de herenenkel gespeeld. Het begon steeds harder te regenen en de beslissing die nu in de tiebreak van de derde set moest komen werd in de stromende regen gespeeld. Uiteindelijk werden de laatste punten met plassen op de baan gespeeld met rackets die door het natte weer moeilijk vast te houden waren. Ook deze partij werd gewonnen waardoor het 4-0 stond, maar omdat het nog harder was gaan regenen dan tijdens de laatste punten van de enkel was waterpolo een optie, maar tennissen duidelijk niet. De herendubbel werd daarom door de week ingehaald en in de supertiebreak met 11-9 gewonnen na een 5-8 achterstand. 5-0 dus weer op het bord en fier aan de leiding.

En toen, met een voorsprong van 4 punten op Shot met nog 2 wedstrijden te gaan (1 team had zich teruggetrokken) en een wedstrijd met thuisvoordeel tegen Shot in het verschiet, ging de competitie weer op slot. Het ging nergens over, geen promotie en degradatie, maar toch was het leuk geweest om een kampioensfeestje te kunnen vieren als er voldoende punten gehaald zouden worden in de laatste twee wedstrijden. Fijn dat we nog een paar rondes gespeeld hebben maar toch een onbevredigend einde van een gezellige en onder zeer verschillende weersomstandigheden gespeelde competitie.