LTC Tiel uit.

Zaterdagmorgen 25 mei mochten we (zaterdag gemengd 2) uit spelen in Tiel. Best een stukje weg en ook een beetje spannend, want Tiel was de koploper, maar wij hadden alle dagen nog gewonnen, dus bij winst op het Tielse gravel zouden we nog kampioen kunnen worden.
Het begon al goed bij aankomst, want er was nergens aangegeven waar je moest parkeren en het was ook niet duidelijk of er een parkeerplaats bij de kleine vereniging (4 banen) hoorde. Dat werd dus een extra rondje woonwijk en ondertussen via Google proberen te vinden waar de parkeerplaats lag die bij de tennisclub hoorde. De ontvangst was hartelijk en bij de koffie waren er maar liefst twee zelfgemaakte taarten, een heerlijke kersen-monchou taart en een appeltaart gemaakt met amandelmeel voor een teamgenoot die een glutenallergie heeft.
Dirk en Nelsy speelden de singles en begonnen goed. Nelsy nam snel een 4-1 voorsprong en bij Dirk was het iedere keer stuivertje wisselen wie voor kwam. De tegenstandster van Nelsy kwam helaas helemaal in haar gravelspel en het was voor Nelsy uiteindelijk ondoenlijk om iedere keer de hele diepe hoge ballen uit het hek te hijsen. Dirk wist zijn tegenstander de eerste set te ontfutselen en daarna ook de tweede te winnen na een 2-5 achterstand! 1-1 dus na de singles. Vermeldenswaard is nog de servicetechniek van Dirks tegenstander. Deze rechtshander pakte zijn racket in zijn linkerhand, gooide rechtshandig op en sloeg daarna ook rechtshandig. Nog nooit gezien.
Onze tweede dame was Emma, die inviel voor Annette en Chandra. Apart aan Emma was dat ze een exacte kopie was van Annette wat het inspelen betreft. Ze raakte geen bal maar tijdens de wedstrijd kwam de ene na de andere mooie en tactisch sterkte bal van haar racket. De tegenstanders waren helaas een maatje te groot. De herendubbel, 7-10 in de super tiebreak na een 7-1 voorsprong, en de damesdubbel gingen ook verloren waardoor er een 1-4 eindstand op het bord stond. Einde kampioensaspiraties.
Na de wedstrijden gebeurde er iets aparts. In plaats van de overwonnen tegenstander een drankje aan te bieden en even gezellig na te praten werd er uitgebreid met teamgenoten gekletst en werden wij aan ons lot overgelaten. Omdat er ook geen bardienst was (kleine club, maar twee teams die thuis speelden) was het lastig om al het verloren vocht weer aan te vullen. Daarom zijn we niet al te lang blijven hangen en hebben we op Griffensteyn nog even nagezeten onder het genot van een heerlijke frisse Chardonnay en Sauvignon blanc in de mooie nieuwe glazen.