Over het tennis kunnen we kort zijn, 4-1 verloren. Dirk en Erik Jan wonnen afgetekend de herendubbel. In de overige wedstrijden gingen tiebreaks en supertiebreaks verloren, waardoor aan het begin van de avond een enigszins geflatteerde 4-1 op het bord stond. Overigens kan niet onvermeld blijven dat Erik Jan aan zijn afscheidstournee bezig is en dat we daarmee ook onze meest trouwe supporter Merit kwijt gaan raken! We zoeken voor volgend jaar dus een goede 4/5 heer, fanatiek maar die ook van gezelligheid houdt, om ons team weer op sterkte te krijgen. 

Maar daar gaat dit verslag natuurlijk niet over, die gaat over het tennispark en de verzorging van de inwendige mens. Die was, met een verpachte kantine, prima verzorgd maar daardoor wel wat prijzig. De broodjes waren heerlijk, waarbij het broodje gezond prima was maar vooral het broodje Mario mocht er wezen. Salami, chorizo, kaas, zoetzure groenten en groene pepertjes op een heerlijk versie Italiaanse bol. Door deze heerlijkheden ging de gefrituurde teamschotel niet eens helemaal op. 

Een aparte vermelding verdient de thee. Er was een meer dan ruime keuze, maar ook eentje die soms voor wat verwarring zorgde. Kennelijk was er ook een variant die men takke(n)thee noemt, wat achter de bar een enkele keer verstaan werd als takkewijf. Dit leverde best wat hilarische momenten op. Na enige tijd bleek dat met deze theevariant verse muntthee werd bedoeld, die door een van onze tegenstanders tot diep in de avond werd gedronken. 

Ook de biertjes, witbier of Desperado met limoen, waren heerlijk en na al het verloren vocht weer ruimschoots aangevuld te hebben gingen we met een lichte kater van het tennis maar een redelijk gevoel over de derde helft weer op huis aan. In Zeist troffen we TV Griffensteyn in diepe rust aan...