Griffensteyn 2, gemengd 17+, 3^e klasse, reisde zaterdag 14 september af naar Leusden. Van het team van onze tegenstanders bleken er 3 invallers te zijn. Zoals gewoonlijk begonnen we met de singles. De herensingel verloren we helaas. Onze damessingle stond maar liefst 3 uur op de baan! Maar wel met winst op zak! Daarna kon de damesdubbel de baan overnemen. In het begin ging het niet heel goed, voor we het wisten, stonden we 5-1 achter. Typisch zo’n moment waarop je denkt: ik kon beter thuisblijven, vandaag gaat het niks meer worden…  Maar toen keerde het tij. We kwamen beter in ons spel en wonnen er steeds een puntje bij, totdat het uiteindelijk 5-5 stond. Omdat we de tegenstander ook nog een puntje gunden, werd de eerste set uiteindelijk een tiebreak. En die wonnen we! De tweede set stoomden we door, wat al snel resulteerde in de partijwinst, en blije Griffies. De herendubbel was erg aan elkaar gewaagd, maar daar trokken we aan het kortste eind. Als laatste, toen de rest van het park al van de baan af was, kon onze mix beginnen. Deze wonnen we echter vrij gemakkelijk, dankzij de in de damesdubbel ingezette eindsprint die in de mix werd voortgezet. Daarna nog even wat gedronken met onze tegenstanders, en in het donker weer naar huis. We kunnen terugkijken op een leuke, zonnige, en met winst afgesloten eerste competitiedag.

Griffensteyn 1, gemengd 17+, eerste klasse mocht zaterdag 14 september thuis spelen tegen naar wij dachten oude bekenden. Petrien Uniken Venema en Ted vd Born maken deel uit van het team dat wij ook bij de voorjaarscompetitie al tegen waren gekomen. Maar nu kwam er een volledig ander team op de proppen, ook wel weer leuk want zo leer je weer nieuwe mensen kennen. De herendubbel en beide mixdubbels werden alledrie vrij gemakkelijk gewonnen, maar de damesdubbel werd een onvergetelijke marathonpartij, zeker in de tijd van verkort spelen met een super tiebreak als derde set. Een afloop van een wedstrijd die vaak jammer is, omdat drie-setters vaak mooie gevechten zijn en een super tiebreak bijna voelt als dobbelen. Even er niet bij zijn en je hebt een schier onoverbrugbare achterstand opgelopen terwijl dat in een normale derde set dan 1 of 2 games verlies zijn.

De eerste set werd in de tiebreak door Nelsy en Chandra gewonnen. In de tweede set wilden de tegenstandsters niet weer in een tiebreak belanden en werd het met hangen en wurgen 5-7 voor Iduna. Op naar de super tiebreak. Die ging over en weer, maar richting het einde van de reguliere 10 punten kreeg Iduna op 7-9 twee matchpoints. Die werden weggewerkt waarna zich een zeer spannend schouwspel ontspon voor de toeschouwers op het zonnige terras. Over en weer werden er matchpoints bemachtigd, maar iedere keer leek de spanning toe te slaan op het moment dat de wedstrijd gewonnen kon worden. Hoe is dat toch mogelijk vraag je je af met een slordige 150 jaar tenniservaring die daar op de baan stond. Dan raakte het spel toch weer verkrampt en werd de bal uitgeduwd of belandde onder in het net. Ieder koppel heeft minimaal 6 matchpoints gehad, waarbij Iduna vooral in het begin veel matchpoints kreeg en dit langzaam maar zeker kantelde in het voordeel van Nelsy en Chandra. Nelsy dicteerde daarbij vooral de ralleys van achteruit terwijl Chandra een aantal belangrijke punten aan het net besliste. Zo ook de laatste waarmee Griffensteyn door een 23-21 uitslag in de super tiebreak ook het vierde punt binnensleepte. Weer een mooi voorbeeld van een wedstrijd die je nooit meer vergeet en 1 van de redenen waarom ons tennis zo een mooie sport is.